Uznawanie technologii spawania w świetle badań laboratoryjnych

---

1. Wstęp
2. Instrukcja technologiczna spawania łukowego WPS.
3. Złącza próbne na uznanie technologii spawania.
4. Materiał.
5. Metoda spawania.
6. Zakres badań.
   • badania wizualne VT,
   • badania radiograficzne RT lub ultradźwiękowe UT,
   • kontrola pęknięć powierzchniowych (metoda PT lub MT),
   • próba rozciągania poprzecznego RM,
   • próba zginania poprzecznego RG,
   • próba udarności KCV,
   • próba twardości HV,
   • badania makroskopowe MA
7. Podsumowanie

 

---

 

Badania radiograficzne RT lub ultradźwiękowe UT

   W zależności od geometrii, materiału i wymagań produkcyjnych, złącza próbne winny być badane metodą radiograficzną wg PN-EN 1435 lub ultradźwiękową PN-EN 1714. Z wieloletnich doświadczeń wynika, że złącza z blach stalowych o grubości do 10 mm najkorzystniej jest badać metodą radiograficzną, a o grubościach wyższych – metodą ultradźwiękową. Wyjątek stanowią złącza ze stali austenitycznej dla której metoda UT nie jest zalecana. Złącza rurowe o średnicy do 100 mm prześwietlane są radiograficznie metodą eliptyczną, a powyżej tej średnicy – metodą przez dwie ścianki.

Kryterium akceptacji dla metody RT: poziom akceptacji 1 wg PN-EN 12517 odpowiadający poziomowi jakości PJA B wg PN-EN-ISO 5817 dla stali i PN-EN 30042 dla złączy spawanych łukowo z aluminium i jego stopów.

Kryterium akceptacji dla metody UT: poziom akceptacji 2 wg PN-EN 1712 odpowiadający poziomowi jakości PJA B wg PN-EN-ISO 5817 dla stali i PN-EN 30042 dla złączy spawanych łukowo z aluminium i jego stopów. W obydwu metodach wymagana jest klasa badania B. Najczęściej spotykanymi niezgodnościami spawalniczymi wykrywanymi metodami objętościowymi są: braki przetopów (402), pęcherze (2011) i gniazda pęcherzy (2013), przyklejenia (401), pęknięcia (100) i wtrącenia obcego metalu (304).

Przykład niezgodności wykrytej metodą radiograficzną przedstawia rys. 6 a i b

 

a)

 

b)