- dr inż. Marek WĘGLOWSKI - Rywal-RHC
- dr inż. Tomasz CHMIELEWSKI – Politechnika Warszawska, Zakład Inżynierii Spajania
- dr inż. Krzysztof KUDŁA – Politechnika Częstochowska, Samodzielny Zakład Spawalnictwa
Ocena wydajności spawania w wysokowydajnym procesie SpeedUp oraz MAG Standard w pozycji przymusowej.
Wstęp
Jedną z najbardziej istotnych cech spawalniczych źródeł energii elektrycznej jest ich przydatność technologiczna określona zdolnością do zapłonu i stabilnego palenia się łuku, wielkością i ilością rozprysku metalu podczas spawania (dotyczy wybranych metod spawania) oraz elastycznością łuku. Przydatność ta jest wynikiem właściwości technologicznych źródeł spawalniczych określonych ich charakterystykami statycznymi i dynamicznymi.
Każda metoda spawania łukowego ma swoją specyfikę wynikającą z zakresu stosowanych parametrów, właściwości łuku (skład chemiczny przestrzeni łukowej, rodzaje elektrod itp.) oraz form przechodzenia metalu w łuku, a tym samym stwarza inne wymagania dotyczące właściwości dynamicznych źródeł spawalniczych.
Pod pojęciem stabilności procesu spawania rozumie się odporność źródła na różnego rodzaju zaburzenia wewnętrzne i/lub zewnętrzne, którym może ono ulegać w czasie spawania. Tak więc, badanie stabilności spawania ogranicza się do uzyskania dobrej jakości spoiny o gładkiej powierzchni, przy praktycznie nie zmieniającej się na całej długości geometrii spoiny (szerokości, wysokości lica, głębokości wtopienia). Zgodnie z literaturą, oceniana w ten sposób stabilność procesu spawania jest stabilnością technologiczną [12]. Rozwój nowych odmian metody MAG (STT, CMT, AC Puls, SpeedUP itp.) spowodował poprawę jakości spoin, głębokości wtopienia oraz zwiększenie wydajności procesu spawania. Badania omawiane w artykule dotyczą jedynie wybranych odmian metody MAG w wymuszonych pozycjach spawania.
Cel i metodyka badań
Celem prowadzonych badań jest porównanie spawania w pozycji PF metodą MAG Standard i jej odmiany SpeedUp oraz wpływ tych metod na właściwości spoin oraz wydajność spawania. Podczas badań charakterystyk dynamicznych źródeł spawalniczych, analizowano przebiegi prądu spawania i napięcia łuku oraz odnoszono je do geometrii uzyskanych spoin. W ramach prowadzonych badań wykonano próby spawania na próbkach ze stali niestopowej typu S235 JR. Do badań wykorzystano drut spawalniczy w gatunku G 42 3 M G3Si1 (wg PN-EN ISO 14341:2008) firmy MOST-ITS o średnicy 1,2 mm, jako gaz osłonowego użyto mieszanki Corgon 10 M21 (wg PN-EN ISO 14175:2008). Wydajność spawania poszczególnych odmian metody MAG oceniano przez porównanie do próbki wzorcowej wykonanej metodą MAG Standard. Spawanie w pozycji PF podczas prób porównawczych odbywało się dla obu procesów przy porównywalnym prądzie spawania, tj. 160A. Spawanie prowadzono w sposób częściowo i w pełni zmechanizowany z wykorzystaniem manipulatora postępowego. Do badań wytypowano urządzenie Saprom SpeedPulse firmy LORCH.
